Streng: een bijvoeglijk naamwoord met twee gezichten
Streng betekent hard, strikt en onverbiddelijk in regels of straffen. Als zelfstandig naamwoord is een streng een bundel draden of haren.
Wie streng is, houdt zich aan de regels en verwacht dat anderen dat ook doen. Het woord beschrijft leraren, winters en regels, en het draagt altijd een zweem van ontzag. Het kan zowel lovend als kritisch klinken.
- Strikt en veeleisend (bijvoeglijk). *Een strenge leraar.*
- Hard of koud (bijvoeglijk). *Een strenge winter.*
- Bundel draden (zelfstandig). *Een streng wol.*
Vormen
| Vorm | Woord | Opmerking |
|---|---|---|
| Grondvorm | streng | zonder -e |
| Verbogen | strenge | voor de-woorden |
| Vergrotende trap | strenger | met -er |
| Overtreffende trap | strengst | niet *strengste* |
| Zelfstandig | streng | meervoud strengen |
Zo gebruik je het
- De rechter is erg streng.Beoordeling van een persoon.
- Het was een strenge winter met veel vorst.Weer: lange periode van kou.
- Er hangt een streng touw aan de balk.Zelfstandig naamwoord: een bundel.
Twee woorden, één vorm
Bijvoeglijk *streng* en zelfstandig *streng* delen een vorm maar niet hun oorsprong. Het bijvoeglijk naamwoord is verwant aan het Duitse *streng*. Een streng gaat dus over draden, haren of kabels. Een strenge leraar deelt snel een straf uit, terwijl een strenge winter vooral koud is. Het zelfstandig naamwoord kom je tegen bij wol, haren of touw; je telt dan strengen. In de keuken ken je misschien de streng spaghetti.
Wat is het verschil tussen streng en strikt?
Streng gaat over hardheid, strikt over nauwgezetheid.
Hoe schrijf je het meervoud van de streng?
Strengen.
Wat is het tegenovergestelde van streng?
Mild, zacht of toegeeflijk, afhankelijk van de context.