Stakker: een arme ziel met een zachte klank
Een stakker is iemand die je beklaagt of die ongelukkig is, vaak gebruikt in de uitdrukking arme stakker. Het woord is ouderwets maar nog gangbaar.
Een stakker is iemand die medelijden wekt. Je gebruikt het zelden alleen: meestal zeg je arme stakker, en dan klinkt het mild en een tikje ouderwets. Wie het woord gebruikt, bedoelt geen zware belediging, eerder lichte neerbuigendheid of medeleven. Het is bekend in heel het taalgebied: in Vlaanderen hoor je net zo goed *stakkertje* en *arme stakker* als in Nederland. In geschreven taal komt het vooral in verhalen en columns voor.
- Iemand om wie je medelijden hebt. *Die stakker heeft zijn portemonnee verloren.*
- Zwakke of ongelukkige figuur. *Hij is een stakker, hij kan het niet aan.*
- Spottend: iemand die faalt. *Zo'n stakker kan ook niets.*
Vormen en verwante woorden
| Vorm | Woord | Toelichting |
|---|---|---|
| Enkelvoud | de stakker | De-woord. |
| Meervoud | de stakkers | Gewoon -s. |
| Verkleinwoord | het stakkertje | Vaak liefdevol. |
| Verwant | stakkerd | Wat oudere variant. |
| Uitdrukking | arme stakker | De standaardvorm. |
Zo gebruik je het in een zin
- Arme stakker, hij moet de hele nacht doorwerken.Medelevend.
- Dat stakkertje wist niet wat hem overkwam.Verkleinwoord, zachter.
- Wat een stakker, hij laat zich door iedereen commanderen.Neerbuigend, bijna spottend.
Toon en gebruik
- Medelijden — meestal de bedoeling in Nederland en Vlaanderen
- Spot — kan als ironische toon worden gebruikt
- Leeftijd — jonge mensen gebruiken het zelden, het klinkt oud
- Verwant — vergelijk zwerver en ellende voor medelijden
Is stakker een scheldwoord?
Nee, meestal niet. Het is een mild woord van medelijden of lichte spot. Alleen in een spottende toon kan het kwetsend klinken.
Zeg je stakker zonder arme?
Het kan, maar arme stakker is de vaste combinatie.