Oproep: een appèl aan iedereen
Een oproep is een officiële of dringende vraag aan mensen om iets te doen, zoals deelnemen, helpen of zich melden. Ook een telefoontje of een bericht om te komen kan een oproep heten.
Een oproep is een dringend of formeel verzoek om te komen of iets te doen. Een oproep van de politie kan een getuige aansporen zich te melden; een oproep voor jury of dienstplicht is verplicht. Zo ligt het gezag soms bij de afzender.
- Verzoek aan het publiek. *De politie doet een oproep aan getuigen.*
- Officiële dagvaarding. *Ze ontving een oproep voor de rechtbank.*
- Telefoontje of bericht. *Er kwam een oproep binnen.*
Vormen en samenstellingen
| Vorm | Woord | Opmerking |
|---|---|---|
| Lidwoord | de oproep | mannelijk |
| Meervoud | oproepen | ook werkwoord |
| Werkwoord | oproepen | officieel laten komen |
| Samenstelling | oproepkracht | tijdelijke werknemer |
| Samenstelling | noodoproep | dringende melding |
Oproep in een zin
- De burgemeester deed een oproep tot kalmte.Formeel en publiek.
- Ik kreeg een oproep van de gemeente.Officiële brief of bericht.
- Ze werkt als oproepkracht.Contract zonder vaste uren.
Oproep, verzoek en bevel
Een oproep gaat verder dan een verzoek, maar is minder dwingend dan een bevel. Een oproep kan vrijwillig zijn (een oproep aan getuigen) of verplicht (een oproep van de rechter). Het woord is opgebouwd uit 'op' en 'roepen': iemand 'op' laten komen. Een oproep kan ook digitaal zijn, zoals een oproep in een videogesprek of een oproep via sociale media.
Wat is het verschil tussen oproep en oproepen?
De oproep is het zelfstandig naamwoord of de meervoudsvorm 'oproepen'; oproepen is ook het werkwoord.
Is een oproep verplicht?
Soms wel, soms niet: dat hangt af van wie de oproep doet en wat erin staat.