Magneet: de steen die aantrekt

Een magneet is een voorwerp dat ijzer en sommige andere metalen aantrekt en twee polen heeft, een noord- en een zuidpool.

Een magneet trekt bepaalde metalen aan. Het woord komt van Magnesia, een streek in Griekenland waar de eerste natuurlijke magneten werden gevonden. Sindsdien is het woord ook figuurlijk: iets dat mensen aantrekt.

Vormen

VormWoordVoorbeeld
Woordsoortzelfstandig naamwoord, de-woordde magneet
Meervoudmagnetensterke magneten
Verkleinwoordmagneetjeeen magneetje
Bijvoeglijkmagnetischeen magnetisch veld
Samenstellingkoelkastmagneetde koelkastmagneet

Voorbeelden in zinnen

Magneet, ijzer en pool

Een magneet trekt vooral ijzer aan, maar ook nikkel en kobalt. Elke magneet heeft twee polen: gelijke polen stoten elkaar af, ongelijke trekken aan. Zo is er ook een aarde-magnetische pool, waar een kompasnaald naar wijst. Het woord kwam via het Latijn *magnes* uit het Grieks *magnētis lithos*, steen van Magnesia. Let op de spelling: in het Nederlands schrijf je magneet, met een dubbele e, niet magnet. In de natuurkunde spreekt men van een permanente magneet of een elektromagneet, waarbij het magnetisch veld door stroom ontstaat. Een elektromagneet kun je aan- en uitzetten, handig bij een sloopkraan.

Wat is het meervoud van magneet?

Magneten.

Wat trekt een magneet aan?

Vooral ijzer, nikkel en kobalt; andere materialen zoals hout of plastic niet.

Bronnen

WhatsAppXTelegramFacebook

Meer woorden van 7 letters