Kop: hoofd, kopje en krantenkop
Kop is spreektaal voor hoofd, maar ook de naam voor een beker (een kop koffie) en voor de titel bovenaan een krantenartikel.
Het woord kop doet veel werk. Wie 'kop of munt' gooit, laat een muntje beslissen, en de 'kop' is de voorkant met een hoofd erop. Als hoofd is het informeel: 'ik heb pijn aan mijn kop'. Als beker gebruik je het voor koffie of thee. En in de krant is een kop de titel boven een artikel. Een goed bakje koffie begint met een kop.
- Hoofd (informeel). *Hij schudde zijn kop.*
- Beker. *Ze dronk een kop koffie.*
- Titel van een artikel. *De kop in de krant was opvallend.*
Vormen van kop
| Vorm | Woord | Voorbeeld |
|---|---|---|
| Lidwoord | de kop | De kop is warm. |
| Meervoud | koppen | Twee koppen thee. |
| Verkleinwoord | kopje | Een kopje koffie. |
| Samenstelling | krantenkop | Ook: kopstuk. |
| Samenstelling | kopzorgen | Zorgen die je bezighouden. |
Kop in zinnen
- Hou je kop!Grof en onbeleefd; kies liever een vriendelijker formulering.
- Heb je zin in een kop thee?Vriendelijk en alledaags.
- De kop op de voorpagina trok veel aandacht.Journalistiek gebruik.
Kop op en kop of munt
De uitdrukking 'kop op!' betekent 'houd moed'. 'Kop of munt' verwijst naar de twee zijden van een munt, waarvan de ene een hoofd toont. In Nederland zegt men 'een kop koffie', in Vlaanderen soms 'een tas koffie'. Wie een munt opgooit, laat het toeval beslissen. 'Met kop en schouders boven iets uitsteken' betekent duidelijk de beste zijn.
Is kop beleefd?
Voor hoofd is het informeel, voor beker volkomen neutraal.
Wat is het verschil tussen kop en kopje?
Een kopje is kleiner, zoals bij een espresso.