Hallo: de groet die iedereen kent
Hallo is een veelgebruikte, neutrale groet. Je gebruikt het om iemand te begroeten, een gesprek te openen of aandacht te trekken.
Hallo is waarschijnlijk het eerste Nederlandse woord dat een anderstalige leert. Het is een tussenstap tussen de beleefde groet en de losse: niet zo stijf als goedendag, niet zo familiair als hoi. In veel situaties past het dus gewoon.
- Groet. *Hallo, hoe gaat het?*
- Aandacht trekken. *Hallo, is daar iemand?*
- Telefoon opnemen. *Hallo, met Eva.*
- Verontwaardigde tussenwerping. *Hallo, ik was eerst!*
Vormen
| Vorm | Woord | Voorbeeld |
|---|---|---|
| Interjectie | hallo | hallo allemaal |
| Zelfstandig | het hallo | een vrolijk hallo |
| Werkwoord | hallo zeggen | zeg eens hallo |
| Alternatieven (NL) | hoi, hey | hoi, wat leuk |
| Alternatieven (BE) | dag, ha | dag meneer |
Zo gebruik je het
- Hallo, kan ik u helpen?Beleefd tegen klanten, vaak met u erachter.
- Zeg eens hallo tegen de buurvrouw.Hallo zeggen is gangbaar tegen kinderen.
- Hallo? Hoor je me nog?Aan de telefoon, als je niet zeker weet of de ander er nog is.
Herkomst en groeten
Het woord is een klankvariant van Engels *hello* en Duits *hallo*, ouder verwant met het Franse *holà*, een roep om iemand te laten stoppen. Door de telefoon kreeg het in de negentiende eeuw een wereldwijd gebruik. In België hoor je vaker *dag* of *dag meneer* dan hallo. In het Nederlands bestaan ook gedag en groet voor een stap formeler contact.
Is 'hallo' formeel of informeel?
Het is neutraal; je kunt het tegen vrijwel iedereen zeggen, behalve in een zeer formele brief.
Wat is het verschil tussen hallo en hoi?
Hoi is losser en vooral Nederlands; hallo is breder inzetbaar.