Echo: wanneer geluid terugkaatst
Een echo is een teruggekaatst geluid dat je met enige vertraging hoort. Het woord wordt ook gebruikt voor een echografisch onderzoek en voor een naklank.
Een echo ontstaat wanneer geluid tegen een harde ondergrond weerkaatst en je het opnieuw hoort. Het woord komt van de Griekse nimf Echo, die in de mythe alleen de laatste woorden van anderen kon herhalen. In de geneeskunde noemt men ook het beeld van een echografie een echo, bijvoorbeeld tijdens een zwangerschap; dat werkt met geluidsgolven die je niet kunt horen.
- Teruggekaatst geluid. *De echo in de kloof.*
- Echografisch onderzoek. *Een echo van de baby.*
- Figuurlijke naklank. *Een echo uit het verleden.*
Vormen
| Vorm | Woord | Voorbeeld |
|---|---|---|
| Lidwoord | de echo | De echo klinkt lang. |
| Meervoud | echo’s | Veel echo’s in de berg. |
| Verkleinwoord | echootje | Een zacht echootje. |
| Werkwoord | echoën | Zijn stem echoot na. |
Echo in een zin
- Zijn stem klonk als een echo door de kloof.Letterlijk, dichterlijk.
- Ze zagen de baby op de echo.Alledaags medisch gebruik.
- De echo van het schandaal klonk lang na.Figuurlijk: de nawerking, vooral in krantentaal.
Een lange geschiedenis
- Herkomst. Via het Latijn uit het Grieks *ēchō*, ‘geluid’.
- Mythe. De nimf Echo verloor haar stem en kon alleen nog herhalen; ze werd verliefd op Narcissus.
- Spelling. Het meervoud is *echo’s*, met een apostrof, net als *foto’s*.
- Aan een echo hoort altijd een geluid vooraf te gaan.
Waarom schrijf je echo’s met een apostrof?
Het woord eindigt op een klinker die lang wordt uitgesproken; de apostrof laat zien dat de o lang blijft.
Werkt een echo overal?
Nee, het geluid moet op een harde, ver genoeg verwijderde wand weerkaatsen. In een kleine kamer overlappen terugkaatsing en origineel, en spreek je van galm in plaats van echo.