Zeur: iemand die niet ophoudt met klagen
Een zeur is iemand die voortdurend klaagt of aandringt. Het woord is informeel en klinkt vaak ongeduldig of afkeurend.
Wie telkens opnieuw over hetzelfde onderwerp begint, is een zeur. Het woord is hard en direct, dus gebruik je het liever niet tegenover iemand die je wilt overtuigen. Als werkwoord is zeuren ruimer inzetbaar, ook voor kinderen die eindeloos blijven vragen.
- Persoon die doorzaagt. *Wat ben jij een zeur vandaag.*
- Werkwoord zeuren: klagen of aandringen. *Hij zeurde de hele rit.*
- Voortdurend, saai gepraat. *Het zeuren van de buren over de bomen.*
Vormen
| Vorm | Woord | Opmerking |
|---|---|---|
| Lidwoord | de zeur | de-woord, ook vrouwelijk gebruikt |
| Meervoud | zeuren | valt samen met de infinitief |
| Verkleinwoord | zeurtje | komt zelden voor |
| Samenstelling | zeurpiet, zeurkous | gangbare scheldwoorden |
| Werkwoord | zeuren – zeurt – zeurde – gezeurd | hulpwerkwoord hebben |
Zeur in een zin
- Ik wil geen zeur zijn, maar het is al laat.Beleefd bedoelde inleiding; je neemt de kritiek weg.
- Zeur niet zo!Dringend bevel; informeel en soms nors.
- Zijn gezeur over het weer werd vervelend.Zelfstandig naamwoord met ge-; gezeur is onbepaald.
Zeurpiet, zeurkous en gezeur
Het Nederlands kent veel bijnamen voor dit gedrag. Een zeurpiet is meestal een man of jongen, een zeurkous kan iedereen zijn. Het onzijdige gezeur is het klagen zelf: *Wat een gezeur!* In de Lage Landen hoor je ook *zagen*; zie zaag. Verwant is het woord gezeur zelf, dat in de spreektaal heel vaak voorkomt.
Is zeur een scheldwoord?
Het is informeel en negatief, maar niet grof. Je gebruikt het meestal onder bekenden.
Wat is het verschil tussen zeuren en klagen?
Klagen kan terecht zijn. Zeuren impliceert herhaling en overdrijving.