Voogdij: wie zorgt als ouders dat niet kunnen?

Voogdij is de wettelijke zorg voor een minderjarig kind door iemand anders dan de ouders. Een rechter wijst een voogd aan als de ouders het gezag niet kunnen uitoefenen.

Voogdij is een juridisch woord met een menselijke achtergrond. Als ouders hun kind niet kunnen opvoeden, kan een rechter een ander de voogdij geven. Dan krijgt die persoon het gezag, en de plicht om voor het kind te zorgen.

Vormen

VormWoordVoorbeeld
Lidwoordde voogdijDe voogdij is geregeld.
MeervoudvoogdijenZeldzaam; meestal enkelvoud.
Persoonde voogdDe voogd tekent de papieren.
Werkwoord(geen)Je spreekt van onder voogdij staan.
SamenstellingvoogdijregelingDe voogdijregeling is aangepast.

Voorbeeldzinnen

Voogdij en ouderlijk gezag

Het woord voogdij wordt vaak met ouderlijk gezag verward. Ouderlijk gezag is het recht en de plicht van ouders om hun kind op te voeden. Voogdij komt pas in beeld als ouders dat niet kunnen of mogen. De persoon die de voogdij uitoefent is de voogd; die kan een familielid zijn, maar ook een instelling. Belangrijk is het verschil met een scheiding: daarbij draait het om een omgangsregeling en gezag, niet om voogdij. In België bestaat een eigen regeling voor niet-begeleide minderjarigen.

Wat is het verschil tussen voogdij en gezag?

Gezag hebben ouders van nature. Voogdij krijgt iemand wanneer ouders dat gezag niet (meer) kunnen uitoefenen.

Kan een gewoon persoon voogd worden?

Ja, na benoeming door de rechter. Vaak is dat een familielid, soms een professionele voogd.

Bronnen

WhatsAppXTelegramFacebook

Meer woorden van 7 letters