Papa: hoe je vader aanspreekt en waar het woord vandaan komt
Papa is een vertrouwelijke en kinderlijke benaming voor vader. In Nederland en Vlaanderen noemen veel kinderen hun vader zo.
Papa is een van de eerste woorden die een kind kan zeggen. Het bestaat in bijna elke taal in een bijna identieke vorm, omdat de klanken p en a voor baby's het makkelijkst te maken zijn. In het Nederlands is het de meest gebruikte aanspreekvorm voor een vader.
- Vader, als vertrouwelijke aanspreekvorm. *Papa, mag ik buiten spelen?*
- Naam voor de eigen vader in verhalen. *Mijn papa werkt bij de gemeente.*
- Vader van een gezin, als rol. *Hij is een zorgzame papa.*
Vormen
| Vorm | Woord | Toelichting |
|---|---|---|
| Lidwoord | de papa | De papa van Jeroen. |
| Meervoud | papa's | Alle papa's mochten mee. |
| Verkleinwoord | papaatje | Heel lief, kinderlijk. |
| Verkorting | pa | Informeel: *pa kwam binnen*. |
| Tegenhanger | mama | Papa en mama. |
Voorbeeldzinnen
- Papa, kun je me even helpen met mijn huiswerk?Aanspreekvorm van een kind; zonder lidwoord.
- De papa van Emma haalt haar op.Bij het noemen van iemand anders gebruik je een lidwoord.
- In Vlaanderen zeggen kinderen soms *vake* of *papa* naast elkaar.Een dialectische variant naast het standaardwoord.
Papa en zijn verwanten
Het woord komt uit het kindertaalachtige Latijn en Grieks *papa* en is verwant met het Duitse *Papa* en het Franse *papa*. Het apostrofje in het meervoud, papa's, is verplicht: dit is een van de weinige gevallen waar je een apostrof schrijft. Voor de moeder heb je mama, en in het formele register gebruik je vader.
Schrijf je papa met een hoofdletter?
Alleen als het een aanspreekvorm of naam is zonder lidwoord: *Dag Papa* mag, maar *mijn papa* niet.
Wat is het verschil tussen papa en pa?
Pa is korter en informeler, en klinkt iets losser of ouderwetser, zeker bij volwassenen.