Oké: het woord dat de hele wereld verstaat
Oké is een bijvoeglijk naamwoord of tussenwerpsel dat instemming, aanvaarding of 'in orde' uitdrukt. Het komt uit het Amerikaans-Engels OK en wordt overal gebruikt.
Oké is misschien wel het bekendste woord ter wereld. Het ontstond als grap in een Amerikaanse krant in 1839 en is sindsdien niet meer weg te denken. In het Nederlands wordt het gebruikt als bijvoeglijk naamwoord, bijwoord en tussenwerpsel.
- In orde, goed genoeg. *Is alles oké?*
- Instemming (tussenwerpsel). *Oké, dat doen we.*
- Vraag om bevestiging. *We spreken morgen af, oké?*
Spelling en vorm
| Vorm | Gebruik | Voorbeeld |
|---|---|---|
| oké | officiële spelling | Dat is oké. |
| okay | ook in gebruik | Okay, ik kom eraan. |
| OK | afkorting, vaak in teksten | OK, afgesproken. |
| oke | informeel, zonder accent | Oke, tot straks. |
| oké dan | toegeving | Oké dan, je mag mee. |
Oké in een zin
- Alles oké met je?Informele vraag naar iemands welzijn; ook in Vlaanderen volkomen gangbaar.
- Oké, ik doe het wel.Als tussenwerpsel om iets te aanvaarden.
- Een oké film, maar niet geweldig.Hier betekent oké ‘redelijk’; het kan dus ook lauw klinken.
Herkomst van OK
De afkorting OK ontstond in 1839 in de Boston Morning Post als grapje: *oll korrect*, een bewust verkeerde spelling van all correct. Het werd gepopulariseerd in de verkiezingscampagne van president Martin Van Buren, die ‘Old Kinderhook’ werd genoemd. Het Nederlands nam het woord over via de Engelse taal. Wie wil bevestigen, gebruikt ook akkoord, wat formeler klinkt. Het woord is in bijna alle talen te horen.
Hoe schrijf je oké?
In het Nederlands schrijf je oké met accent, maar OK en okay worden ook veel gebruikt.
Is oké formeel?
Nee, het is neutraal tot informeel. In officiële brieven gebruik je liever akkoord of in orde.