Manier: de weg waarop je iets doet, en de manieren die je hebt

Een manier is de weg waarop iets gebeurt. Zeg je dat iemand *geen manieren* heeft, dan gaat het niet over methoden maar over beleefdheid.

• Wijze van handelen. *Dit is de makkelijkste manier om het te doen.*
• Omgangsvormen (meervoud). *Hij heeft goede manieren.*
• Eigenaardigheid. *Hij heeft zo zijn maniertjes.*

Vormen

Manier in zinnen

• Op deze manier lukt het wel.Algemeen gebruik.
• Zij heeft geen manieren.Kritiek op gedrag; strenge toon.
• Doe niet zo met je maniertjes!Spreektaal; wijst op aanstellerij.

Herkomst en vergelijkingen

Het woord komt uit het Frans *manière*, dat teruggaat op het Latijn *manus*, ‘hand’: de manier is eigenlijk ‘wat je met de hand doet’, de wijze van aanpakken. Verwante woorden zijn wijze en methode. Een methode is vaak systematisch en vastgelegd, een manier is los en persoonlijk. Voor je optreden en houding gebruikt men liever gedrag. Opvallend is dat manier in het meervoud twee betekenissen heeft: *manieren om iets te doen* en *goede manieren*. Welke bedoeld wordt, merk je aan het lidwoord of het bijvoeglijk naamwoord: ‘goede manieren’ gaat bijna altijd over beleefdheid. In een verhaal over een kok die zijn eigen manier van braden heeft, bedoelen we zijn werkwijze, geen beleefdheid.