De koerier: snelle bezorger van pakketten
Een koerier is iemand die goederen of berichten snel van de ene plek naar de andere brengt, vaak per fiets, scooter of bestelwagen.
Een koerier brengt iets snel waar het moet zijn. Waar de postbode een vaste ronde loopt, rijdt de koerier op bestelling, vaak dezelfde dag. Het woord is in de steden dagelijks te zien op fietsen en scooters.
- Bezorger van pakketten en brieven. *De koerier belde aan met een groot pakket.*
- Bode in dienst van een overheid of leger (historisch). *Een koerier bracht het nieuws naar het hof.*
- Smokkelaar of vervoerder van illegale waar (informeel). *De politie pakte een drugskoerier op.*
Vormen
| Vorm | Woord | Voorbeeld |
|---|---|---|
| Woordsoort | zelfstandig naamwoord, de-woord | de koerier |
| Meervoud | koeriers | twee koeriers |
| Verkleinwoord | koeriertje | een koeriertje |
| Samenstelling | koeriersdienst | de koeriersdienst |
| Samenstelling | fietskoerier | de fietskoerier |
Voorbeelden in zinnen
- De fietskoerier racet door het centrum met zijn tas.Stadsgezicht; denk ook aan de bezorger van maaltijden.
- Een pakket per koerier komt vaak dezelfde dag aan.Zakelijk; koeriersdiensten werken op afspraak.
- In de middeleeuwen reden koeriers te paard.Historisch gebruik.
Een woord uit het Frans
Koerier komt via het Frans *courrier* van het Italiaanse *corriere*, dat teruggaat op het Latijnse *currere*, rennen. Dezelfde stam zit in *cursus*, *concurrent* en *courant*. De spelling met k is de gangbare Nederlandse; *courier* is Engels. Wie dus op reis een koerier inschakelt, gebruikt letterlijk een renner.
Is koerier hetzelfde als postbode?
Niet precies. Een postbode werkt voor een postbedrijf met vaste rondes; een koerier regelt gerichte, vaak snelle bezorging.
Hoe schrijf je koerier?
Met een k en eindigend op -ier: koerier, in het meervoud koeriers.