Kerkhof: de rustplaats rond de kerk
Een kerkhof is een begraafplaats, oorspronkelijk de omheinde grond rond een kerk waar de overledenen van de parochie werden begraven.
Een kerkhof is een plek waar overledenen worden begraven. Het woord verraadt zijn eigen oorsprong: het was letterlijk het hof, de omheinde ruimte, rond de kerk. Pas later werden begraafplaatsen buiten de dorpskern aangelegd.
- Begraafplaats, in het algemeen. *Op het kerkhof van ons dorp liggen mijn grootouders.*
- Grond rond een kerk waar vroeger werd begraven. *Rond de kerk lag een oud kerkhof met scheve zerken.*
- Figuurlijk: een plek waar iets ten onder is gegaan. *Dit gebouw is een kerkhof van goede plannen.*
Vormen
| Vorm | Woord | Voorbeeld |
|---|---|---|
| Woordsoort | zelfstandig naamwoord, onzijdig | het kerkhof |
| Meervoud | kerkhoven | de kerkhoven |
| Verkleinwoord | kerkhofje | een kerkhofje |
| Samenstelling | kerkhofmuur | de kerkhofmuur |
| Samenstelling | kerkhofbloem | een kerkhofbloem |
Hoe gebruik je het?
- We wandelden langs het kerkhof naar het dorpsplein.Neutraal; in België het gewone woord voor vrijwel elke begraafplaats.
- Op Allerheiligen branden er duizenden kaarsjes op het kerkhof.Vooral Vlaams en Zuid-Nederlands, vanwege de katholieke traditie.
- Het oude kerkhof is nu een beschermd monument.Let op het onzijdige lidwoord: het kerkhof, niet de kerkhof.
Kerkhof of begraafplaats?
In Nederland zeg je vaak begraafplaats voor een officiële, gemeentelijke plek en kerkhof voor een oudere plek bij een kerk. In Vlaanderen is *kerkhof* ook voor moderne begraafplaatsen gewoon. Een kleine kapel kan ook zo'n omheind stukje grond hebben. Het tweede deel, *hof*, betekent oorspronkelijk een omheind erf; je herkent het ook in *boomgaard* en *hofstede*.
Wat is het meervoud van kerkhof?
Kerkhoven. Het woord krijgt dus de uitgang -en, met een zachte v in plaats van een f.
Is een kerkhof hetzelfde als een begraafplaats?
Grotendeels wel. Een kerkhof ligt van oorsprong bij een kerk; begraafplaats is de neutrale overkoepelende term.