Helling: een schuin aflopend stuk grond

Een helling is een hellend vlak of schuin aflopend stuk terrein, zoals de zijkant van een berg of een dijk. Ook de mate van schuinte heet helling.

Een helling is een stuk grond of weg dat schuin omhoog of omlaag loopt. Niet elke helling is een berg, maar elke berg heeft er een. Het woord hoort bij het werkwoord hellen en wordt zowel letterlijk als figuurlijk gebruikt.

Vormen

VormWoordOpmerking
Lidwoordde hellingaltijd een de-woord
Meervoudhellingen-en
Werkwoordhellenhelde, geheld (met hebben)
Samenstellinghellingshoekde hoek van de schuinte
Samenstellinghellingpercentageprocent stijging

Hoe gebruik je het in een zin?

Op de helling zetten

De uitdrukking op de helling zetten komt uit de scheepsbouw. Een schip dat op de helling staat, wordt gebouwd of hersteld. Figuurlijk betekent iets op de helling zetten dat je het ter discussie stelt of herziet, bijvoorbeeld een regeling. Let op: het is niet hetzelfde als in de ijskast zetten, dat uitstellen betekent. Bij een steile helling hoort ook het woord hoogte, want een helling meet je in hoeveel meter je stijgt of daalt.

Wat is het verschil tussen helling en hoek?

Helling is de schuinte van een vlak, hoek is de meetwaarde tussen twee lijnen.

Wat is het werkwoord?

Hellen, bijvoorbeeld: de toren helt over.

Bronnen

WhatsAppXTelegramFacebook

Meer woorden van 7 letters