Adoptie: een kind officieel in je gezin opnemen

Adoptie is meer dan een persoonlijke keuze, het is ook een juridische stap. Door adoptie worden de wettelijke banden met de biologische ouders vervangen door banden met het adoptiegezin. Daarna heeft het kind alle rechten van een eigen kind.

• Aanname van een kind. *Het stel startte een adoptie in Colombia.*
• Overname van iets (figuurlijk). *De adoptie van de nieuwe regels ging snel.*
• Aannemen van een huisdier. *Via adoptie vond de hond een nieuw huis.*

Vormen

Zo gebruik je het

• Ze zijn al twee jaar bezig met de adoptie.Neutraal register; het proces duurt vaak lang.
• De adoptie van het besluit kostte weken.Formeel, in de betekenis "aannemen".
• Het asiel regelt de adoptie van katten.Gebruik voor huisdieren.

Herkomst en verwante woorden

Het woord komt via het Frans uit het Latijn *adoptio*, afgeleid van *optare*, "kiezen". Een kind adopteren betekent dus letterlijk "kiezen". Het Nederlands heeft er het werkwoord *adopteren* bij, dat ook figuurlijk wordt gebruikt voor het overnemen van een idee of gewoonte. Let op het onderscheid met *pleegzorg*: een pleegkind blijft juridisch het kind van de biologische ouders, bij adoptie verandert dat. Ook bestaat er stiefouderadoptie, waarbij de nieuwe partner van een ouder het kind adopteert. Binnen een familie komt dat regelmatig voor.