Delict: een strafbaar feit in de rechtstaal

Een delict is een daad die volgens de wet strafbaar is. Het woord is een formele term in het strafrecht.

Een delict is een strafbaar feit, een gedraging waar de wet een straf aan verbindt. Het woord klinkt stijf en juridisch, en dat is precies de bedoeling. In de krant, bij de politie en in de rechtbank is delict de neutrale term voor iets dat niet mag.

Vormen van delict

VormWoordOpmerking
Zelfstandig naamwoordhet delictonzijdig
Meervouddelictenniet delicts
Verkleinwoorddelictjevaak spottend
Samenstellingverkeersdelictovertreding in het verkeer
Samenstellingzedendelictfeit tegen de zedelijkheid

Delict in een zin

Een Latijnse misstap

Het woord stamt van het Latijnse *delictum*, 'overtreding, fout', en hoort bij *delinquere*, 'tekortschieten'. Het verwante *delinquent* en *delinquentie* zijn bekend. Wie een delict pleegt, schiet dus letterlijk tekort tegenover de wet. In België spreek je in de wet liever van *misdrijf* als algemene term. Wie wil weten hoe zwaar het is, ziet het verschil tussen een misdaad en een lichte overtreding.

Is een delict altijd een misdaad?

Nee. Delict is ruimer en kan ook een lichte overtreding zijn. Misdaad is meestal ernstiger.

Wat is op heterdaad?

Dat is een vaste uitdrukking uit de rechtstaal: iemand wordt betrapt terwijl hij het delict pleegt.

Bronnen

WhatsAppXTelegramFacebook

Meer woorden van 6 letters